Nie lubię, nie lubię wracać
  Dumną ręką kołatać do wrót
  To gorsze, niż stała praca
  Taki jednorazowy powrót.
  
  Lecz jakież połacie powietrza
  Jakie przestrzenie wody
  Przemierzyć będzie mnie trza
  By nie wrócić, jak Odys.
  
  Nie wrócę na Itakę
  Ocean tnąc na pól
  W przeciwną stronę sztagiem
  Ocean będę pruł.
  O dom rodzinny nie dbam
  Ani o kraju rząd
  Ja jeszcze z roczek, ze dwa
  Popływać chcę pod prąd.
  
  Raz mi się przyśnił Epikur
  Objął mocno, pokazał palcem
  Hen, w dali spodek konfitur
  I herbatę, i ciastko z zakalcem.
  
  Sen pachnie spożywczym hurtem
  Brzuchem wstrząsają dreszcze
  Hej, tam ster w lewo, na burtę
  Dobranoc, popływam jeszcze.
  
  Nie wrócę na Itakę...
  
  Ktoś może lubi podróże
  Przez żywioły ogniste i mokre
  Lecz ja marynarce służę
  Moją ojczyzną jest okręt.
  
  Deszcz wymył stempel z paszportu
  Zdjęcie porwały sztormy
  Kto chce, niech wraca do portu
  Ja nie wrócę do normy.
  
  Nie wrócę na Itakę...