Polityka mi wisi
  Dorodnym kalafiorem.
  Błogosławieni cisi
  I ci, co pyszczą w porę.
  Historia mnie nie bierze,
  Literatura nudzi.
  Ja tam dziś w nic nie wierzę,
  A już na bank - nie w ludzi.
  Nawet drzewa twardnieją, by przeżyć,
  Co tu mówić o ludziach, frajerzy!
  
  A jak sie urządzili
  Ci z władz i z opozycji?
  Ten bił, a tego bili -
  Obydwaj dziś w policji.
  Więc żaden mnie nie skusi
  Na byle ćmoje - boje.
  Błogosławieni głusi
  I ci, co słyszą swoje.
  Nawet drzewa, by przeżyć, korzenie
  Zapuszczają głęboko pod ziemię.
  
  Katabas kirchę wznosi
  Nie dla nas, a dla Pana
  Więc jakby sam sie prosił
  By z glana kapelana.
  Mnie tego nikt nie wkrzepi,
  Ja chcę mieć święty spokój.
  Błogosławieni ślepi
  I ci, co widzą w mroku.
  Nawet drzewa rosną w ciemnościach
  W dupie mają - na czyich kościach.
  
  Mnie nie rajcuje kasa,
  Kwatera i gablota.
  Jak trafię skóre - klasa -
  Pieroga wyłomotam.
  Wykaże test, żem HIV-nik,
  To w żyłę - i odjadę.
  Błogosławieni sztywni
  I ci, co żyją z czadem.
  Nawet drzewa próchnieją przedwcześnie
  A przecież istnieją - bezgrzesznie.